Het is gedaan met het gele monster. Hij is uitgebreid bekeken, betast en gekiekt door de expert. Even leek het de goede kant op te gaan, en was de schade repareerbaar, maar vorige week donderdag kregen we alsnog triest nieuws: hij is dood. Resultaat: $6000 en zoek maar een nieuwe. Niet verkeerd als je bedenkt dat we er toentertijd maar $5000 voor betaald hebben. Wel verkeerd omdat je voor die prijs geen fatsoenlijke auto kunt krijgen tegenwoordig (wel de sedans, maar zo’n kofferbak is vrij dieronvriendelijk). 
Anyway, afgelopen vrijdag en zaterdag hebben we zowat alle dealers in State College bezocht, en proefritjes gemaakt in prachtige SUV’s en luxe Minivans (verwarmde stoelen, dvd-systeempje erin, parkeersensoren, etc). Maar uiteindelijk zagen we via internet een potentiele kandidaat, die zaterdag door onze Suzuki-dealer naar State College werd gehaald (stond bij een bevriende zaak een half uurtje hiervandaan). En dat was um meteen! 
Een degelijke familiebak uit 2007. Er moest helaas wel een maandsalarisje bovenop, maar dan heb je ook wat. En onze oude rakker: die moet op de sleepdienst wachten. Eerst moet er nog wat papierwerk afgehandeld worden, en dan mogen we hem uitzwaaien, en wordt ie waarschijnlijk een klein pakketje schroot. 
Overig nieuws: Petra is inmiddels van een welverdiende vakantie in New York en omstreken aan het genieten. En naast autozaken is er eigenlijk niet echt veel gebeurd hier. We hebben nog een ‘bier, wings & muziek’ avondje gehad op Tussey mountain vorige week, maar voor de rest was het vooral veel bellen en papieren ondertekenen.
Lara is echter wel heel sterk aan het veranderen. Veel, heel veel “praten” en nog veel meer lachen. En ze “eet” tegenwoordig ook al met ons mee. Uiteraard weer volop bewijs alhier.
In een prachtige groene gehuurde Kia togen we dit weekend naar Washington. Een flinke rit, maar Lara heeft zich weer eens keurig gedragen en lekker geslapen. Erg leuk om weer in Washington te zijn, een prachtige stad, we waren alleen weer even vergeten hoe ellendig warm het er kan zijn. Eerst een lekker klam ochtendje dierentuin waar lara hard moest lachen om de heen en weer rennende stokstaartjes en daarna wilden we nog even bij Obama op de koffie, maar hij was helaas niet thuis… Volgende keer beter. Vanmorgen een nieuw paspoort voor Krijn geregeld, dat was in 10 minuten gebeurd en konden we de 4 uur weer terug rijden.
Boogie bleef het weekend gezellig thuis om samen met Petra, die hier even op werkbezoek is, op het huisje te passen. Petra gaat donderdag weer, dus tot die tijd hebben we nog vervoer (die groene Kia is helaas alweer ingeleverd), daarna hopelijk duidelijkheid wat er met het gele monster gaat gebeuren. Van de week komt er als het goed is iemand langs om de schade te berekenen. Er zit een kans in dat ie total loss wordt verklaard, maar we hopen van niet…
En zoals altijd, weer een heel stel (voornamelijk Lara-)foto’s hierrrrr……
Stil voor het stoplicht. ‘Klap’ zei de Jeep tegen de Jeep. ‘Klap’ zei die Jeep op ons Suzukietje. ‘Tik’ zei ons Suzukietje tegen de Jeep. Lara begon te krijsen, maar was gelukkig snel gekalmeerd. Niemand was gewond, alleen erg veel glas overal, en enorme schade. Nu snel naar de garage en ook een huurauto regelen. We gaan dit weekend (zometeen dus) lekker naar Washington (hadden we vlak voor het ongeluk geboekt, en we hebben besloten er toch lekker heen te gaan) en maandag moet Krijn naar de Nederlandse ambassade aldaar om een nieuw paspoort aan te vragen. Liefs van ons allemaal!
Als kadootje voor je verjaardag. Fijne dag pa (en natuurlijk ma en Jasper). Heel veel liefs vanuit een zonovergoten State College
Amai. Geen centjes van de NWO, geen enkele reis lage landen. Het zit er niet in, twee weken geleden kreeg ik te horen dat mijn achtergrond te wensen overlaat. Geen veni-beurs voor deze jongen.
“Het CV van de aanvrager wordt als goed tot zeer goed beoordeelt. De achtergrond wordt als niet volledig beoordeelt voor het uitvoeren van dit specifieke project.”
Ach… gelukkig werd ik vanochtend wel wakker met een hele harde pnasser. Een stukje achtergrond zullen we maar zeggen 
upDEET: lieve familieleden, ik ben geen vies mannetje, u kunt gerust op bovenstaande link klikken en een reactie achterlaten. Het is namelijk een nieuw artikel in een heeeeeeel goed tijdschrift (grapje onder wetenschappers, het tijdschrift heet namelijk PNAS). Iets waar ik erg trots op ben! 
Commentaren